Noun clause (อนุประโยคนาม) คืออนุประโยคที่ทำหน้าที่เหมือนคำนามตัวหนึ่งในประโยค คือเป็นได้ทั้ง ประธาน (subject), กรรม (object) หรือ ส่วนเติมเต็ม (complement) ของประโยคหลัก โดยขึ้นต้นด้วย that, wh-words (what, who, when, where, why, how) หรือ if/whether เช่น I believe that she is honest. หรือ What she said surprised everyone.
Noun clause คืออะไร ใช้ที่ไหนในประโยคได้บ้าง
Noun clause แปลตรงตัวว่า "อนุประโยคที่ทำหน้าที่เป็นคำนาม" ซึ่งต่างจาก relative clause (อนุประโยคขยายความ) และ adverb clause (อนุประโยควิเศษณ์) ตรงที่ noun clause ทำหน้าที่แทนที่ "คำนามทั้งกลุ่ม" ได้เลย ลองเทียบ:
- I know his name. (his name = คำนาม)
- I know what his name is. (what his name is = noun clause ทำหน้าที่แบบเดียวกับคำนาม)
Noun clause วางตำแหน่งได้ 3 แบบหลักในประโยค:
| ตำแหน่ง | ตัวอย่าง |
|---|---|
| เป็นประธาน (Subject) | What she wants is a new job. |
| เป็นกรรมของกริยา (Object) | I don't know what she wants. |
| เป็นส่วนเติมเต็ม (Complement) | The problem is that we have no money. |
| เป็นกรรมของ preposition | I'm not interested in what he thinks. |
โครงสร้าง (Formula) ของ Noun Clause
1) That-clause: that + subject + verb
2) Wh-clause: wh-word + subject + verb (เรียงประโยคแบบบอกเล่า ไม่ใช่แบบคำถาม!)
3) Yes/No-clause: if/whether + subject + verb
ตัวอย่างการสร้าง noun clause จากประโยคคำถาม (จุดที่นักเรียนไทยพลาดบ่อยที่สุด):
- คำถาม: Where does he live? → Noun clause: I don't know where he lives. (ไม่ใช่ where does he live)
- คำถาม: What is this? → Noun clause: Tell me what this is. (ไม่ใช่ what is this)
- คำถาม: Is she coming? → Noun clause: I wonder if/whether she is coming.
การใช้งาน (Usage) ของ Noun Clause
- หลังกริยาที่แสดงความคิด/ความเชื่อ/การพูด เช่น think, believe, know, say, suggest, hope
- She said that she was tired.
- หลังคำคุณศัพท์บางคำ + that เช่น sure, certain, glad, afraid
- I'm sure that he will come.
- เป็นประธานของประโยค (มักขึ้นต้นด้วย wh-word หรือ what)
- What surprised me was his honesty.
- หลัง preposition (ใช้ wh-clause หรือ whether ไม่ใช้ that)
- It depends on what you want.
- แทนคำถามทางอ้อม (indirect/embedded questions) เพื่อความสุภาพ
- Could you tell me where the station is?
เปรียบเทียบกับโครงสร้างที่คล้ายกัน
- Noun clause vs. Relative clause: noun clause ทำหน้าที่แทนคำนามทั้งหมด ส่วน relative clause ทำหน้าที่ "ขยาย" คำนามที่มีอยู่แล้ว เช่น I know the man who called you. (relative) vs. I know who called you. (noun clause แทนกรรมทั้งหมด)
- Direct question vs. Noun clause (Indirect question): direct question สลับตำแหน่ง subject-verb (Where is he?) แต่ noun clause เรียงแบบบอกเล่า (I don't know where he is.)
- that-clause ที่ละได้ vs. wh-clause ที่ละไม่ได้: สามารถละ that ได้ในภาษาพูด/ไม่ทางการ (I think (that) she's right.) แต่ห้ามละ wh-word หรือ if/whether เด็ดขาด
ข้อผิดพลาดที่คนไทยมักทำกับ Noun Clause
ภาษาไทยไม่มีคำเชื่อมแบบ "that" ที่ต้องใช้บังคับตามหลักไวยากรณ์ในการรายงานคำพูดหรือความคิด (ในภาษาไทยพูดต่อกันได้เลยโดยไม่ต้องมีตัวเชื่อม) ทำให้นักเรียนไทยมีปัญหาสองแบบตรงข้ามกัน:
- ลืมใส่ that แล้วเว้นวรรคผิด หรือแยกเป็นสองประโยค เช่น เขียน I think. She is right. แทนที่จะเป็น I think that she is right. (แม้ว่าการละ that ในภาษาพูดจะทำได้ แต่ต้องเป็นประโยคเดียวกัน ไม่ใช่แยกประโยค)
- เรียงลำดับคำผิดใน wh-clause โดยเอาโครงสร้างคำถามมาใช้ตรง ๆ — นี่คือข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุด เช่น I don't know where is he. (ผิด) ที่ถูกคือ I don't know where he is. เพราะนักเรียนไทยแปลจากภาษาไทยที่ไม่มีการสลับตำแหน่งประธาน-กริยาในประโยคคำถาม จึงไม่รู้สึกว่าต้อง "เรียงกลับ" เป็นแบบบอกเล่า
- ใช้ do/does/did ปนอยู่ใน noun clause เช่น Tell me what does she want. (ผิด) ที่ถูกคือ Tell me what she wants.
- ใช้ that แทน if/whether ในประโยคคำถาม Yes/No เช่น I don't know that she is coming. (ผิด) ต้องใช้ I don't know if/whether she is coming.
- ใช้ what แทน that โดยไม่ตั้งใจ เช่น I think what you are right. (ผิด อิทธิพลจากที่คิดว่า what แปลว่า "สิ่งที่") ที่ถูกคือ I think (that) you are right.
เคล็ดลับสำหรับผู้เรียนชาวไทย
- จำสูตร "คำถามต้องเรียงกลับเป็นบอกเล่าเสมอ" เวลาแปลง direct question เป็น noun clause ให้ลบ do/does/did ออก แล้วเรียง subject มาก่อน verb ทันที: Where + he + lives ไม่ใช่ Where + does he + live
- ฝึกแปลง 5W1H เป็น noun clause ทุกวันละ 1 ประโยค เพื่อสร้างความเคยชินกับการเรียงลำดับที่ต่างจากภาษาไทย
- แยก that (บอกเล่า) กับ if/whether (คำถาม Yes/No) ให้ชัด ถามตัวเองว่า "ประโยคเดิมตอบด้วย ใช่/ไม่ใช่ หรือเปล่า" ถ้าใช่ ให้ใช้ if/whether ไม่ใช่ that
- จำไว้ว่า that ละได้เฉพาะในประโยคเดียวกัน และควรใส่ที่ในงานเขียนทางการ (essay, email ธุรกิจ)
ตัวอย่างประโยค Noun Clause
- I believe that honesty is the best policy.
- What she told me was completely true.
- Do you know where the nearest hospital is?
- I'm not sure whether he will accept the job offer.
- The fact that he apologized means a lot to me.
- Nobody knows why she left so suddenly.
- What surprised the teacher was how quickly the students learned.
- Can you tell me how this machine works?
- I wonder if the meeting has been cancelled.
- That she passed the exam without studying amazed everyone.
- My problem is that I have no time to relax.
- I don't understand what he means by that comment.
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับ Noun Clause
Q: ละ that ใน noun clause ได้ทุกครั้งหรือไม่?
A: ละได้เมื่อ that-clause ทำหน้าที่เป็นกรรมของกริยา (เช่นหลัง think, say, know) และเป็นภาษาพูดหรือไม่ทางการ แต่ถ้า that-clause เป็นประธานของประโยค (ขึ้นต้นประโยค) จะละ that ไม่ได้ เช่น That he lied is obvious. ห้ามตัดเป็น He lied is obvious.
Q: ทำไมประโยคคำถามในภาษาอังกฤษต้องสลับตำแหน่ง แต่พอเป็น noun clause กลับไม่สลับ?
A: เพราะ noun clause ทำหน้าที่เป็น "คำนาม" ไม่ใช่ "คำถามจริง" โครงสร้างประโยคจึงกลับไปเรียงแบบบอกเล่าปกติ (subject + verb) นี่เป็นกฎสำคัญที่ต่างจากภาษาไทยที่ไม่มีการสลับตำแหน่งใด ๆ อยู่แล้ว
Q: if กับ whether ต่างกันอย่างไรใน noun clause?
A: ใช้แทนกันได้ในหลายกรณี แต่ whether เป็นทางการกว่าและใช้ได้กับ "or not" ต่อท้ายทันที (whether or not) ส่วน if ต้องแยกคำ (if she comes or not) และ whether เท่านั้นที่ใช้ตามหลัง preposition ได้ เช่น I'm thinking about whether to go.