อนุประโยคที่นำหน้าด้วย What (What-Clauses)

What-Clause ในไวยากรณ์ภาษาอังกฤษคืออะไร?

"What-clause" คืออนุประโยคนาม (noun clause) ประเภทพิเศษที่ขึ้นต้นด้วยคำว่า what ในภาษาอังกฤษระดับสูง เราใช้โครงสร้างนี้เกือบจะเพื่อวัตถุประสงค์เดียวคือการ เน้นย้ำอย่างหนัก (hyper-emphasize) ไปที่ส่วนสำคัญของประโยค มันทำหน้าที่เหมือนสปอตไลท์บนเวทีละครที่จะดึงความสนใจของผู้ฟังไปยังข้อมูลที่สำคัญที่สุดและวิกฤตที่สุดของประโยคนั้นๆ

ในเชิงไวยากรณ์ เราเรียกประโยคลักษณะนี้ว่า Pseudo-cleft sentences ซึ่งคือการที่ประโยคบอกเล่ากติถูก "แบ่งซีก" (cleft) ออกเป็นสองส่วนเพื่อสร้างจุดโฟกัสที่รุนแรง

• ประโยคปกติ: I desperately need a good holiday. (ฉันต้องการวันหยุดดีๆ สักครั้งจริงๆ)
• ประโยคแบบเน้น (Cleft): What I desperately need is a good holiday. (สิ่งที่ฉันต้องการจริงๆ ก็คือวันหยุดดีๆ สักครั้ง)

ด้วยการแบ่งโครงสร้างโดยเอา "วันหยุดดีๆ" ไปไว้ท้ายประโยคและแยกมันออกมาด้วยคำว่า "is" จะทำให้ผลลัพธ์ทางไวยากรณ์ดูมีพลังและน่าดึงดูดใจมากขึ้นอย่างมหาศาล

โครงสร้างและสูตรของ What-Clause

โครงสร้างมาตรฐานประกอบด้วยการใช้ what-clause มาทำหน้าที่เป็นประธานของประโยค เชื่อมต่อโดยตรงกับกริยาช่วย be (is/was) และจบด้วยข้อมูลที่ต้องการเน้นย้ำ

[What + ประธาน + กริยา] (ส่วนของประธาน) + be (is/was) + ข้อมูลที่ต้องการเน้น

ในโครงสร้างนี้ คำว่า what จะมีความหมายเทียบเท่ากับคำว่า "the thing that" (สิ่งที่...) หรือ "the things that" (สิ่งต่างๆ ที่...)

วิธีการเลือกว่าจะเน้นส่วนไหน

โครงสร้างนี้สามารถปรับเปลี่ยนได้อย่างลื่นไหลตามสิ่งที่คุณต้องการให้คนฟังโฟกัส

1. การเน้นที่กรรมหรือคำนาม (Object/Noun)

นี่คือรูปแบบที่พบบ่อยที่สุด โดยให้เก็บประธานและกริยาไว้ในส่วนของ what-clause และดันกรรมหรือสิ่งที่ต้องการเน้นไปไว้ท้ายสุดหลังกริยา "be"

• She deeply loves reading books. → What she deeply loves is reading books.
• I simply want a cup of tea right now. → What I simply want right now is a cup of tea.

2. การเน้นที่การกระทำ (กริยา)

หากต้องการเน้นไปที่การกระทำที่เกิดขึ้น เราจะใช้กริยาช่วย "do/does/did" เข้ามาช่วยในส่วนของ what-clause

[What + ประธาน + do/did] + be + กริยา (รูปพื้นฐาน หรือ Gerund)

• He maliciously broke the window. → What he maliciously did was break the window. (สิ่งที่เขาจงใจทำอย่างมุ่งร้ายก็คือการทำหน้าต่างแตก)
• She is actively writing a novel. → What she is actively doing is writing a novel.

3. โครงสร้างแบบสลับที่ (Reverse Structure)

คุณสามารถสลับโครงสร้างทั้งหมดเพื่อผลลัพธ์ที่รวบรัดและได้ใจความในอีกรูปแบบหนึ่ง

ข้อมูลที่ต้องการเน้น + be + [What + ประธาน + กริยา]

• A good holiday is exactly what I fiercely need. (วันหยุดดีๆ คือสิ่งที่ฉันต้องการอย่างที่สุด)
• That is precisely what I boldly said earlier. (นั่นคือสิ่งที่ฉันพูดไปก่อนหน้านี้เป๊ะๆ)

วิธีการตกลงระหว่างประธานและกริยา (Verb Agreement)

กฎขั้นสูงที่ต้องระวังคือการใช้กริยา be ให้สอดคล้องกับคำนามที่มันเชื่อมโยงด้วย

• What I need is a new pen. (กรรมเป็นเอกพจน์ → ใช้ is)
• What I need are some new pens. (กรรมเป็นพหูพจน์ → ใช้ are)

ข้อแนะนำสำหรับการสนทนา: ในภาษาพูดทั่วไป เป็นเรื่องปกติที่เรามักจะเผลอใช้ is กับทุกอย่างแม้จะเป็นกรรมพหูพจน์ก็ตาม (เช่น "What I need is some pens") อย่างไรก็ตาม ในงานเขียนเชิงวิชาการควรเขียนให้ถูกต้องตามกฎข้างต้น

คำถามที่พบบ่อย

ฉันสามารถเน้นเรื่องบุคคลโดยใช้ what-clause ได้ไหม?

ไม่ได้! What-clauses (และ pseudo-clefts) ถูกจำกัดให้ใช้กับสิ่งของ, การกระทำ และแนวคิดเท่านั้น หากต้องการเน้นถึงตัวบุคคล คุณต้องใช้โครงสร้าง "It-cleft" แทน (เช่น "It was John who broke the window", ห้ามใช้ "What broke the window was John")

ทำไมถึงไม่ใช้ "the thing what"?

ห้ามเขียน "the thing what" เด็ดขาด! เพราะคำว่า "what" มีความหมายของคำว่า "the thing" ผสมอยู่ในตัวมันเองอยู่แล้ว การเขียน "the thing what" จะเหมือนกับการพูดซ้ำซ้อนว่า "สิ่งสิ่งที่..." ซึ่งไม่ถูกต้อง

ต้องใส่คอมม่าหลัง what-clause ไหม?

ไม่ต้อง เพราะส่วนของ what-clause ทำหน้าที่เป็น "ประธาน" ทั้งก้อนของประโยค การใส่คอมม่าคั่นระหว่างประธานและกริยา ("is") จะทำให้โครงสร้างทางไวยากรณ์เสียไป

สรุปและสูตรย่อสำหรับ What-Clauses

💡 หัวใจสำคัญ: ให้ใช้ What-clause (pseudo-cleft) เมื่อคุณต้องการให้ข้อมูลส่วนใดส่วนหนึ่ง (กรรมหรือการกระทำ) โดดเด่นขึ้นมาจากส่วนที่เหลือของประโยคอย่างชัดเจน มันคือเครื่องมือที่ทรงพลังที่สุดสำหรับการสร้างจุดโฟกัส!