"This, That, These, Those" คืออะไร?
ในภาษาอังกฤษ คำบ่งชี้ (Demonstratives) คือคำเฉพาะที่ใช้เพื่อระบุคำนามในประโยค มีคำหลักอยู่ 4 คำ ได้แก่ this, that, these และ those คำเหล่านี้ทำหน้าที่สื่อสารข้อมูลสำคัญสองอย่างพร้อมกันเสมอ คือ "ระยะทาง" ของวัตถุ (ใกล้หรือไกล) และ "จำนวน" ของวัตถุ (เอกพจน์หรือพหูพจน์) โดยสามารถทำหน้าที่ได้ทั้งเป็น คำกำหนดนาม (Determiners) (วางไว้หน้าคำนาม) หรือเป็น คำสรรพนาม (Pronouns) (ใช้แทนคำนามนั้นไปเลย)
โครงสร้างและสูตรของคำบ่งชี้
กฎเกณฑ์ทางไวยากรณ์จะกำหนดว่ากริยาในประโยคควรเป็นเอกพจน์หรือพหูพจน์ ตามหลักการทำงานของคำบ่งชี้ไม่ว่าจะทำหน้าที่เป็นคำกำหนดนามหรือสรรพนามก็ตาม ดังนี้:
ในฐานะคำกำหนดนาม (หน้าคำนาม):
- This / That + คำนาม (เอกพจน์) + กริยา (เอกพจน์)
- These / Those + คำนาม (พหูพจน์) + กริยา (พหูพจน์)
ในฐานะคำสรรพนาม (แทนคำนาม):
- This / That + กริยา (เอกพจน์)
- These / Those + กริยา (พหูพจน์)
ตัวอย่างคำกำหนดนาม: These shoes are comfortable. (รองเท้าเหล่านี้ใส่สบาย)
ตัวอย่างสรรพนาม: These are comfortable. (พวกนี้ใส่สบาย)
วิธีการระบุระยะทางและเวลาด้วยคำบ่งชี้
คำว่า "ใกล้" และ "ไกล" ไม่ได้หมายถึงแค่พื้นที่ทางกายภาพเท่านั้น แต่ยังรวมถึงเรื่องของเวลาด้วย (ปัจจุบัน เทียบกับ อดีต/อนาคต)
| คำบ่งชี้ | จำนวน | ระยะทาง / ช่วงเวลา | ตัวอย่างบริบท |
|---|---|---|---|
| this | เอกพจน์ | ใกล้ตัวฉันตอนนี้ | This book on my desk is new. |
| that | เอกพจน์ | ไกลจากตัวฉัน | That building over there is a hospital. |
| these | พหูพจน์ | ใกล้ตัวฉันตอนนี้ | These shoes are comfortable. |
| those | พหูพจน์ | ไกลจากตัวฉัน | Those clouds look dark. |
ตัวอย่างเชิงเวลา:
- This week is very busy. (สัปดาห์ปัจจุบัน / สัปดาห์ที่จะถึงเร็วๆ นี้)
- That summer was unforgettable. (ฤดูร้อนที่ผ่านมา นานมาแล้ว)
- These days, everyone has a smartphone. (สมัยปัจจุบัน / ทุกวันนี้)
- Those were difficult times. (ยุคสมัยที่ผ่านพ้นไปแล้ว / สมัยก่อนนู้น)
วิธีการใช้คำบ่งชี้ในฐานะคำกำหนดนาม (วางหน้าคำนาม)
เมื่อทำหน้าที่เป็นคำกำหนดนาม คำบ่งชี้จะวางไว้หน้าคำนามโดยตรงเพื่อทำหน้าที่ขยายความ
- สูตร: คำบ่งชี้ + คำนาม
- This car is expensive. (รถคันนี้ราคาแพง)
- That restaurant is excellent. (ร้านอาหารร้านนั้นยอดเยี่ยมมาก)
- These students are hardworking. (นักเรียนกลุ่มนี้ขยันขันแข็ง)
- Those mountains are beautiful. (ภูเขาเหล่านั้นสวยงามมาก)
เมื่อไหร่ที่ต้องใช้คำบ่งชี้เป็นสรรพนาม (ใช้แทนคำนาม)
เมื่อสิ่งที่คนพูดกำลังระบุถึงนั้นเห็นได้ชัดเจนจากบริบท คุณสามารถละคำนามทิ้งไปได้เลย โดยในที่นี้คำบ่งชี้จะทำหน้าที่เป็นคำสรรพนามแทน
- สูตร: คำบ่งชี้ + กริยา
- A: "Which bag do you want?" B: "This." / "That." (ใบนี้ / ใบนั้น)
- This is my brother. (นี่คือพี่ชายของฉัน - แนะนำคนที่ยืนอยู่ข้างๆ กัน)
- That was a great idea! (นั่นเป็นความคิดที่ยอดเยี่ยมมาก! - หมายถึงความคิดที่เพิ่งพูดจบไป)
- Are these yours? (พวกนี้ของคุณหรือเปล่า? - ชี้ไปที่สิ่งของที่อยู่ใกล้ตัว)
การใช้คำบ่งชี้ในการสื่อสารทางโทรศัพท์
การใช้ทางโทรศัพท์
ภาษาอังกฤษมีกฎเฉพาะในการแนะนำตัวและถามหาผู้อื่นผ่านทางโทรศัพท์หรืออินเตอร์คอม
- การแนะนำตัวเอง: Hello? This is Anna. (สวัสดีค่ะ นี่คือแอนนาพูดค่ะ - ห้ามพูดว่า I am Anna)
- การถามว่าใครพูดอยู่: Is that John? (นั่นใช่จอห์นหรือเปล่าครับ? - ห้ามพูดว่า Are you John?)
ตัวอย่างการใช้คำบ่งชี้ในชีวิตจริง
- This is delicious! What did you put in it? (นี่อร่อยมาก! ใส่อะไรลงไปเหรอ?)
- These are the documents you need to sign. (เหล่านี้คือเอกสารที่คุณต้องเซ็น)
- Look at those stars — they're amazing. (ดูดาวพวกนั้นสิ — มันน่าทึ่งมากเลย)
- I remember that day like it was yesterday. (ฉันจำวันนั้นได้แม่นราวกับว่ามันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน)
- This year has been very productive.
สรุปและเคล็ดลับสำหรับการใช้คำบ่งชี้ (Demonstratives)
| คำศัพท์ | จำนวน | ระยะใกล้-ไกล (พื้นที่และเวลา) | ตัวอย่างวลี | การใช้กริยาที่สอดคล้อง |
|---|---|---|---|---|
| this | เอกพจน์ | ใกล้ / ปัจจุบัน | This pen is mine. | กริยาเอกพجน์ (is, does, กริยาเติม s/es) |
| that | เอกพจน์ | ไกล / อดีต | That tree is old. | กริยาเอกพجน์ (is, does, กริยาเติม s/es) |
| these | พหูพจน์ | ใกล้ / ปัจจุบัน | These keys are heavy. | กริยาพหูพจน์ (are, do, กริยารูปปกติ) |
| those | พหูพจน์ | ไกล / อดีต | Those people are happy. | กริยาพหูพจน์ (are, do, กริยารูปปกติ) |
คำถามที่พบบ่อย (FAQs)
พดูว่า "these book" หรือ "those car" ได้ไหม?
ไม่ได้ครับ คำบ่งชี้ต้องสอดคล้องกับจำนวนของคำนามเสมอ "These" และ "those" ต้องตามด้วยนามพหูพจน์ (these books, those cars) ส่วน "this" และ "that" ต้องตามด้วยนามเอกพจน์ครับ
ทำไมเราถึงใช้ "this is my friend" แทนที่จะเป็น "that is my friend" เวลาแนะนำใครให้คนอื่นรู้จัก?
เพระเวลาคุณแนะนำใครบางคนที่ยืนอยู่ข้างๆ กัน เขาเหล่านั้นจะจัดว่าอยู่ "ใกล้" ตัวคุณทางกายภาพครับ ดังนั้น "this" จึงเป็นคำบ่งชี้ที่ถูกต้อง แต่ถ้าคุณกำลังชี้ไปยังเพื่อนที่ยืนอยู่อีกมุมหนึ่งของห้อง คุณถึงจะใช้คำว่า "that is my friend" ครับ
ชี้ไปที่ของหลายอย่างแล้วพูดว่า "that are mine" ถูกไหม?
ไม่ถูกครับ "That" ใช้กับเอกพจน์เท่านั้น หากคุณชี้ไปยังของหลายอย่างที่อยู่ไกลออกไป คุณต้องใช้สรรพนามพหูพจน์ "those" คู่กับกริยาพหูพจน์ "are" (เช่น Those are mine.) ครับ
คำบ่งชี้สามารถหมายถึงทั้งประโยคได้ไหม?
ได้ครับ! เมื่อใช้เป็นสรรพนาม คำว่า "that" มักจะใช้เพื่อสื่อถึงแนวคิด ประโยค หรือสถานการณ์ทั้งหมดที่เพิ่งจะกล่าวถึงไป (เช่น A: ฉันได้เลื่อนตำแหน่งแล้ว! B: ว้าว that is amazing! - นั่นมันมหัศจรรย์มากเลย!)