หัวข้อไวยากรณ์
เรียกดูและกรองหัวข้อไวยากรณ์ทั้งหมดตามระดับหรือหมวดหมู่
134 topics found
การใช้ 'There is / There are'
การบอกถึงการมีอยู่ของสิ่งต่างๆ โดยใช้ there is (เอกพจน์/นับไม่ได้) และ there are (พหูพจน์)
คำนามทั่วไปและคำนามเฉพาะ (Common & Proper Nouns)
คำนามคือคำที่ใช้เรียกคน สถานที่ สิ่งของ และความคิด คำนามทั่วไปใช้เรียกหมวดหมู่ทั่วไป ส่วนคำนามเฉพาะใช้เรียกสิ่งที่เฉพาะเจาะจงและต้องขึ้นต้นด้วยตัวพิมพ์ใหญ่เสมอ
คำนามเอกพจน์และพหูพจน์ (Singular & Plural Nouns)
คำนามภาษาอังกฤษจะเปลี่ยนรูปจากเอกพจน์เป็นพหูพจน์ตามกฎเกณฑ์ปกติ เรียนรู้รูปแบบสำคัญทั้งหมดและหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดที่พบบ่อยเกี่ยวกับคำนามพหูพจน์ที่ไม่เป็นไปตามกฎและคำนามนับไม่ได้
คำนำหน้าคำนามไม่ชี้เฉพาะ (a / an)
ใช้ 'a' หน้าเสียงพยัญชนะ และ 'an' หน้าเสียงสระ คำนำหน้าคำนามไม่ชี้เฉพาะใช้แนะนำคำนามนับได้เอกพจน์เป็นครั้งแรก หรือระบุว่าเป็นสมาชิกหนึ่งในกลุ่มทั่วไป
คำนำหน้าคำนามชี้เฉพาะ (the)
คำนำหน้าคำนามชี้เฉพาะ 'the' ใช้เมื่อทั้งผู้พูดและผู้ฟังทราบว่ากำลังพูดถึงสิ่งใดที่เฉพาะเจาะจง เรียนรู้การใช้งานหลัก 8 ประการและข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
จำนวนนับ (Cardinal Numbers)
จำนวนนับ (1, 2, 3...) ใช้ตอบคำถาม 'มีจำนวนเท่าไหร่' เรียนรู้วิธีการสร้างและใช้ตัวเลขตั้งแต่ 1 ถึงล้าน รวมถึงกฎการสะกดคำสำหรับเลขสิบและหลักสิบ
การไม่ใช้คำนำหน้าคำนาม (Zero Article)
Zero article คือการไม่ใช้คำนำหน้าคำนามเลย เรียนรู้ว่าเมื่อใดที่ภาษาอังกฤษงดการใช้ 'a', 'an' และ 'the' เช่น ในการกล่าวโดยรวม, คำนามเฉพาะ, ภาษา, กีฬา และวลีที่กำหนดไว้ตายตัว
เลขลำดับที่ (Ordinal Numbers)
เลขลำดับที่ (first, second, third...) ใช้บอกตำแหน่งหรือลำดับ เรียนรู้วิธีการสร้างจากจำนวนนับ รูปที่ไม่เป็นไปตามกฎ (เช่น fifth, eighth, twelfth) และวิธีการใช้กับวันที่ ชั้น และลำดับขั้นต่างๆ
คำบ่งชี้ (this, that, these, those)
คำบ่งชี้ (this, that, these, those) ใช้ชี้เฉพาะคำนามโดยบอกระยะใกล้หรือไกล และบอกจำนวนเอกพจน์หรือพหูพจน์ ฝึกฝนการใช้ทั้งในฐานะคำกำหนดหน้านามและคำสรรพนาม
Past Simple (To Be: was / were)
เรียนรู้การใช้ was และ were — รูปอดีตของ 'to be' — เพื่อช่วยในการบรรยายสถานะ, ตัวตน, สถานที่ และเงื่อนไขในอดีต
Basic Suffixes (ปัจจัยพื้นฐานและการสร้างรูปคำ)
ปัจจัย (Suffixes) ที่พบบ่อยซึ่งใช้เปลี่ยนประเภทของคำ เช่น -er, -tion, -ly, -ful, -less และคำที่เกิดจากปัจจัยเหล่านี้
Past Simple
Tense Past Simple ใช้บอกเหตุการณ์ที่จบสิ้นลงแล้วในอดีตตามเวลาที่แน่นอน เรียนรู้รูปกริยาปกติและไม่ปกติ, ประโยคปฏิเสธ, ประโยคคำถาม และคำกำกับเวลาที่สำคัญ